Przedsiębiorcy budować swojej działalności w kontekście środowiska, które czasami może nie być w stanie kontrolować. Solidność przedsiębiorczości przedsięwzięcie jest wypróbowane i przetestowane przez zmienność środowiska. W środowisku są siły, które mogą służyć jako ogromne możliwości lub groźne zagrożenia dla przetrwania przedsiębiorczości venture. Przedsiębiorcy potrzebują, aby zrozumieć otoczenie, w którym działają, tak aby wykorzystać pojawiające się możliwości i ograniczenia przed potencjalnymi zagrożeniami. Ten artykuł służy do tworzenia zrozumienia siły grać i ich wpływ na przedsiębiorców bankowego w Zimbabwe. Krótki przegląd historyczny bankowego w Zimbabwe jest wykonywana. Wpływ otoczenia prawnego i gospodarczego na sektor ocenia. Analizy struktury sektora bankowego ułatwia uznanie siły podstawowej w przemyśle.
Historyczne niezależności BackgroundAt (1980) Zimbabwe miał wyrafinowane bankowości i rynku finansowego, w bankach komercyjnych należących w większości zagranicznych. Kraj banku centralnego odziedziczył po Banku Centralnego Rodezji i Niasa w likwidacji Federacji. Dla pierwszych latach niepodległości, rząd Zimbabwe nie kolidował z branży bankowej. Nie było ani nacjonalizacji banków zagranicznych, ani restrykcyjne prawnych ingerencji na które sektory do funduszu lub stopy procentowe do opłat, mimo socjalistycznej ideologii narodowej. Jednak rząd zakupił udziały w dwóch banków. Nabyła Nedbank w 62% Rhobank za godziwą cenę, kiedy bank wycofał się z kraju. Decyzja mogła być motywowana chęcią do stabilizacji systemu bankowego. Bank został ponownie oznaczone jako Zimbank. Państwo nie ingeruje wiele w działalności banku. Państwa w 1981 roku również współpracę z Bank of Credit i Handlu Międzynarodowego (BCCI), jako 49% udziałowcem w nowym banku komercyjnego, Bank of Credit i Handlu Zimbabwe (BCCZ). To był przejęty i przekształcony w Commercial Bank of Zimbabwe (CBZ), gdy BCCI upadł w 1991 roku w związku z domniemanymi nieetyczne praktyki biznesowe. To nie powinno być postrzegane jako nacjonalizacji, ale zgodnie z polityką państwa, aby zapobiec likwidacji przedsiębiorstw. Udziałów w obu Zimbank i CBZ później rozcieńczone do poniżej 25% każdy.
W pierwszej dekadzie, nie rdzennych bank licencjonowane i nie ma dowodów, że rząd miał plan finansowy reformy. Harvey (II, str. 6) przytacza następujące za dowód braku spójnego planu reformy finansowej w tych latach: – W 1981 roku rząd stwierdził, że doprowadzi to do wiejskich usług bankowych, ale plan nie został zrealizowany.
- W 1982 i 1983 r. Pieniądze i Finansów Komisja zaproponowała, ale nigdy nie stanowiły.
- Do roku 1986 nie było mowy o jakichkolwiek finansowych programu reform w pięcioletnim Narodowym Planie Rozwoju. Harvey twierdzi, że niechęć rządu do interwencji w sektorze finansowym można wytłumaczyć fakt, że nie chciał narażać na szwank interesów ludności białej, z których bankowość była integralną częścią. Kraj był zagrożony tą część społeczeństwa, gdyż kontrolowane rolnictwie i produkcji, które były podstawą gospodarki. Państwo przyjęła konserwatywne podejście do autochtonizacji jak to miało lekcję z innych krajów Afryki, którego gospodarka prawie upadł ze względu na silne eksmisji białej społeczności bez opracowania mechanizmu transferu umiejętności i budowania zdolności do czarnej społeczności. Koszty ekonomiczne niewłaściwych interwencja została uznana za zbyt wysoką. Innym możliwym powodem braku interwencji polityki było to, że państwo, w niezależności, odziedziczył bardzo kontrolowane polityki gospodarczej, z mocno mechanizmów kontroli wymiany, od swojego poprzednika. Od kontroli walucie obcej kontrola dotyczy kredytów, rząd domyślnie miał silną kontrolę sektora zarówno do celów gospodarczych i politycznych, stąd nie należy ingerować. Finansowe ReformsHowever, po 1987 roku rząd, na żądanie wielostronnych kredytodawców, rozpoczął gospodarczych i strukturalnych Programu regulacji (ESAP). W ramach tego programu, Reserve Bank of Zimbabwe (RBZ) zaczęło promować reformy finansowe poprzez liberalizację i deregulację. Zarzuciła, że ​​oligopolu w bankowości i brak konkurencji, pozbawiony sektorze wyboru i jakości usług, innowacyjność i wydajność. W związku z tym, już w 1994 roku RBZ roczne sprawozdanie wskazuje na dążenie do większej konkurencji i efektywności w sektorze bankowym, co prowadzi do reformy bankowości i nowych przepisów, które: – umożliwiają prowadzenie nadzoru ostrożnościowego banków wraz najlepsze praktyki międzynarodowe
- Pozwalają zarówno off-i kontroli na miejscu banku w celu zwiększenia funkcji RBZ jest Nadzoru Bankowego oraz
- Zwiększenie konkurencji, innowacji i poprawy usług dla ludności w bankach. Następnie sekretarz Banki w Ministerstwie Finansów, w porozumieniu z RBZ, rozpoczął wydawanie licencji dla nowych graczy w sektorze finansowym otworzyły się. Od połowy 1990 do grudnia 2003 r., nie było poruszenie działalności gospodarczej w sektorze finansowym i rodzimych banków zostały utworzone. Poniższy wykres przedstawia trend liczby instytucji finansowych według kategorii, od 1994 roku. Tendencja wskazują na początkowy wzrost w bankach handlowych i domów zniżki, a następnie spadek. Wzrost w bankach komercyjnych był początkowo powolny, nabierając rozpędu w roku 1999. Spadek w bankach handlowych i domów dyskonta ze względu na ich konwersji, głównie do banków komercyjnych. Źródło: RBZ ReportsDifferent przedsiębiorców stosowane różne metody penetracji sektora usług finansowych. Niektórzy zaczynali usług doradczych, a następnie przekształcono w bankach handlowych, podczas gdy inni zaczęli maklerskie firm, które były podwyższone do domów zniżki. Od początku liberalizacji usług finansowych do około 1997 roku był wyraźny brak lokalnych banków komercyjnych. Niektóre z przyczyn tego stanu to: – konserwatywnej polityki licencyjnej przez sekretarza instytucje finansowe, ponieważ było ryzykowne licencji rodzimych banków komercyjnych bez ustawodawca umożliwia i doświadczenia nadzoru bankowego.
- Przedsiębiorców Banking zdecydował się na niebankowych instytucji finansowych były mniej kosztowne zarówno w zakresie wymogów kapitału założycielskiego i kapitału obrotowego. Na przykład bank kupca wymagać będzie mniej pracowników, to nie musi sale bankowe, i nie potrzebują do czynienia w kosztowne małych depozytów detalicznych, które mogłyby obniżyć koszty i skrócić czas rejestracji zysków. Nie można było zatem szybki wzrost niebankowych instytucji finansowych w tym czasie, e. g. w 1995 roku pięciu z dziesięciu banków kupiec miał rozpocząć w ciągu ostatnich dwóch lat. Stało się to drogą wjazdową z wyboru w zakresie bankowości komercyjnej, dla niektórych, e. g. Królestwo Bank, NMB Bank and Trust Bank. Spodziewano się, że niektóre banki zagraniczne również wejść na rynek po reformy finansowe, ale tak się nie stało, prawdopodobnie ze względu na ograniczenie o co najmniej 30% udziałów lokalnych. Rygorystycznych kontroli obcych walutach mogą również odegrać rolę, a także ostrożne podejście przyjęte przez organy wydające koncesje. Istniejące banki zagraniczne nie były potrzebne, aby rzucić część swoich udziałów, choć Banku Barclay nie poprzez wpis na lokalnej giełdzie. Harvey twierdzi, że liberalizacja finansowa zakłada, że ​​usunięcie kierunku na pożyczki zakłada, że ​​banki automatycznie stanie pożyczać na względów handlowych. Ale on twierdzi, że banki nie mogą mieć tej zdolności, jak są one narażone na niemożność kredytobiorców do obsługi kredytów ze względu na kursy walutowe lub ograniczenia kontroli cen. Podobnie, o pozytywnych realnych stóp procentowych zazwyczaj wzrost depozytów bankowych i wzrost pośrednictwem finansowym, ale ta logika fałszywie zakłada, że ​​banki będą zawsze udzielać bardziej efektywnie. On dalej twierdzi, że licencjonowania nowych banków nie oznacza wzrost konkurencji, gdyż zakłada, że ​​nowe banki będą w stanie przyciągnąć właściwe zarządzanie i prawodawstwa i nadzoru bankowego będzie adekwatna do zapobiegania oszustwom i tym samym zapobiec upadku banku i wynikające z kryzysu finansowego. Niestety jego obawy nie wydają się być skierowane w Zimbabwe reformy sektora finansowego, ze szkodą dla gospodarki narodowej. Pracy EnvironmentAny działalności gospodarczej jest ograniczone lub z pomocą jego systemu operacyjnego. W tej części analizy środowiska panujących w Zimbabwe, które mogłyby mieć wpływ na sektor bankowy. Polityczno-legislativeThe środowiska politycznego w 1990 był stabilny, ale się lotne po 1998 r., głównie ze względu na następujące czynniki: – nieprzewidzianych w budżecie wypłaty do weteranów wojennych po ich montażu atak na państwo w listopadzie 1997 roku. To wywarło ciężkie obciążenie gospodarki, w wyniku uruchomienia za dolara. Resultantly Zimbabwe dolar stracił 75%, ponieważ rynek przewidywał skutki decyzji rządu. Ten dzień został uznany za początek ciężkiej upadku gospodarki kraju i został nazwany „Czarny piątek”. Amortyzacja ta stała się katalizatorem dalszego inflacji. To było a miesiąc później przez gwałtowne zamieszki żywności.
- Źle zaplanowane reformy rolnej gruntów w 1998 roku, gdzie biały handlowych rolników pozornie eksmisji i zastąpiony przez czarnych bez uwzględnienia prawa do ziemi lub systemy kompensacji. Spowodowało to znaczne zmniejszenie wydajności pracy w kraju, który zależy głównie od rolnictwa. Sposób redystrybucji ziemi było traktowane gniew społeczności międzynarodowej, że twierdzi, że jest rasowo i politycznie umotywowane. Międzynarodowych darczyńców wycofał poparcie dla programu.
- Nierozważną wojskowego najazdu, o nazwie Operation Sovereign Legalność, w obronie Demokratycznej Republice Konga w 1998 roku, zobaczyłem kraju ponoszą ogromne koszty, bez widocznych korzyści dla siebie i
- Wybory, które społeczność międzynarodowa domniemanego były uzbrojone w 2000,2003 i 2008. Czynniki te doprowadziły do ​​międzynarodowej izolacji, co znacznie zmniejsza walutach obcych oraz zagraniczne napływu inwestycji do kraju. Zaufania inwestorów był poważnie utrudniony. Rolnictwa i turystyki, które tradycyjnie są ogromne zagranicznych zarabiających waluty rozsypał. Na pierwszej dekadzie niepodległości postu ustawy Prawo bankowe (1965) był głównym ram prawnych. Ponieważ została uchwalona, ​​gdy większość banków komercyjnych, gdzie osoby zagranicznej, nie było żadnych wskazówek na temat kredytów ostrożnościowego, pożyczek wewnętrznych, część funduszy akcjonariuszy, które mogłyby być pożyczane na jeden kredytobiorca, definicji aktywów, ryzyka i nie przewiduje kontroli banku. Ustawa Prawo bankowe (24:01), która weszła w życie we wrześniu 1999 roku, była punktem kulminacyjnym pragnienie RBZ do liberalizacji i deregulacji usług finansowych. Ustawa ta reguluje banki komercyjne, banki handlowe, domy i zniżki. Bariery wejścia zostały usunięte prowadzi do wzrostu konkurencji. Deregulacji również możliwość banki trochę swobody do działania w zakresie usług non-core. Wydaje się, że tej szerokości geograficznej nie był dobrze określony, a tym samym przedstawił możliwości podejmowania ryzyka przedsiębiorców. RBZ namawiałem do tego deregulacji jako sposób de-segmentu sektora finansowego, jak również poprawić efektywność. (RBZ, 2000:4). Te dwa czynniki przedstawione możliwości przedsiębiorczych rodzime banki do tworzenia własnych firm w tej branży. Ustawa została dodatkowo poprawiona i ponownie wydany jako Rozdział 24:20 w sierpniu 2000 roku. Wzrost konkurencji w wyniku wprowadzenia nowych produktów i usług e. g. e-banking oraz w sklepie bankowego. Ta działalność gospodarcza doprowadziła do „pogłębienia i wyrafinowanie sektora finansowego” (RBZ, 2000:5). W ramach finansowych na reformy, Reserve Bank Act (22:15) została uchwalona we wrześniu 1999 roku. Jej głównym celem było wzmocnienie roli nadzorczej Banku poprzez:
- Ustalenie norm ostrożnościowych w których działają banki
- Prowadzenie zarówno na jak i poza nadzór nad bankami
- Egzekwowanie sankcji w razie konieczności pracy w ramach kurateli i
- Badanie instytucji bankowych tam gdzie to konieczne. Ustawa ta jeszcze braki Dr Tsumba, gubernator następnie RBZ, twierdził, że nie było potrzeby RBZ być odpowiedzialny zarówno za licencjonowania i nadzoru jako „ostateczną sankcją dostępne dla nadzoru bankowego jest wiedza o sektorze bankowym, że licencja wydane zostaną anulowane na rażące naruszenie zasad eksploatacji „. Jednak rząd wydawało się, że opór ten do stycznia 2004. Można twierdzić, że niedobór mógł dać niektórzy bankierzy wrażenie, że nic się nie stanie do ich licencji. Dr Tsumba, obserwując roli RBZ w gospodarstwie zarządzania bankiem, dyrektorów i udziałowców odpowiedzialny za rentowności banków, stwierdził, że nie była to ani roli, ani intencji RBZ do „banków micromanage i bezpośrednie ich codziennych działań.” Wydaje się, choć jakby zobaczyć jego następcy różniły się znacznie od tego ortodoksyjnego poglądu, stąd dowód micromanaging, który został zaobserwowany w sektorze od grudnia 2003 roku.
W listopadzie 2001 r. Troubled i Niewypłacalnych polityki banków, które zostały sporządzone w ciągu ostatnich kilku lat stały się operacyjne. Jednym z jego zamierzonych celów było to, że „polityka zwiększa regulacyjnych przejrzystość, odpowiedzialność i gwarantuje, że odpowiedzi regulacyjne będą stosowane w sposób uczciwy i spójny” Przeważa pogląd na rynku jest, że polityka ta, kiedy został wprowadzony po 2003 roku jest zdecydowanie niewystarczające mierzone przed tymi ideałami. Jest to wątpliwej jakości jak przezroczysta włączenia i wyłączenia w trudnej sytuacji banków w ZABG było. Nowy gubernator RBZ został powołany w grudniu 2003 r., kiedy gospodarka była na swobodny spadek. Dokonał istotnych zmian w polityce pieniężnej, co spowodowało, drżenia w sektorze bankowym. RBZ ostatecznie upoważniony do działania zarówno jako licencjonowania i organu regulacyjnego dla instytucji finansowych w styczniu 2004 roku. Otoczenia regulacyjnego była recenzja i znaczące zmiany do przepisów dotyczących sektora finansowego. Troubled instytucje finansowe Rozdzielczość ustawy, (2004) została uchwalona. W wyniku nowego otoczenia regulacyjnego, instytucje finansowe są przygnębieni. RBZ umieszczone siedmiu instytucji pod kurateli a jeden został zamknięty, a drugi znalazł się w likwidacji. W styczniu 2005 r. trzy z trudnej sytuacji banki zostały połączone na organ Troubled instytucji finansowych ustawy w celu utworzenia nowej instytucji, Zimbabwe Allied Banking Group (ZABG). Banki te rzekomo nie spłaciła fundusze zaawansowane im przez RBZ. Wpływ na instytucje Trust Bank, Royal Bank i Barbican Bank. Akcjonariusze odwołał i wygrał apelację od przejęcia ich aktywów z orzeczeniem Sądu Najwyższego, że ZABG był handel nielegalnie nabytych aktywów. Te banki odwołanie do Ministra Finansów i stracił ich odwołania. Następnie pod koniec 2006 r. odwołali się do sądów zgodnie z prawem. Wreszcie, jak w kwietniu 2010 RBZ ostatecznie zgodziła się na powrót „skradzione aktywa”. Innym środkiem podjętym przez nowego gubernatora było życie zmian w zarządzaniu w sektorze finansowym, w wyniku których najbardziej przedsiębiorczych założycieli banku jest zmuszony do opuszczenia własnej firmy pod pretekstem różny. Niektóre ostatecznie uciekł z kraju, pod groźbą aresztowania. Zarządy banków restrukturyzacji. Gospodarczej EnvironmentEconomically, kraj był stabilny do połowy 1990, ale kryzys rozpoczął w latach 1997-1998, głównie ze względu na decyzje polityczne podejmowane w tym czasie, jak już wspomniano. Polityka gospodarcza była kierowana przez względy polityczne. W konsekwencji doszło do wycofania dawców wielu krajowych i kraju został wyizolowany. W tym samym czasie, susza nawiedziła kraj w sezonie 2001-2002, zaostrzając szkodliwy wpływ eksmisji gospodarstwa na produkcję roślinną. Ten spadek produkcji miał negatywny wpływ na banki, by finansowane rolnictwa. Przerw w gospodarkę rolną i jednoczesne zmniejszenie produkcji żywności w wyniku niepewnej sytuacji bezpieczeństwa żywnościowego. W ciągu ostatnich dwunastu lat kraj został zmuszony do importu kukurydzy, pochłaniając wątpliwy zasobów walut obcych w kraju. Inny wpływ program agrarny reformy było to, że większość rolników, którzy pożyczyli pieniądze z banków nie mógł usług pożyczek jeszcze rząd, który przejął ich firmy, nie chciał wziąć odpowiedzialność za kredyty. By jednocześnie nie placimy rolników szybko i rzetelnie, stało się niepraktyczne dla rolników do obsługi kredytów. Banki były więc narażone na te złe kredyty. Wynik netto był gwałtowny wzrost inflacji, likwidacji przedsiębiorstw w wyniku wysokiego bezrobocia, zagranicznych braki waluty międzynarodowe źródła finansowania wyschły, i niedoborów żywności. Zagranicznych braki waluty doprowadziło do braków paliwa, co z kolei zmniejszenie produkcji przemysłowej. W konsekwencji produkt krajowy brutto (PKB) na spadek od 1997 roku. Ten negatywny otoczenia gospodarczego oznacza zmniejszenie działalności bankowej w działalności przemysłowej spadła i usług bankowych były napędzane na równoległe, a nie rynku formalnych. Jak pokazano na wykresie poniżej, inflacja gwałtownie i osiągnęły najwyższy poziom 630% w styczniu 2003 roku. Po krótkim odroczeniu tendencja wzrostowa nadal wzrasta do 1729% w lutym 2007. Następnie kraju rozpoczął się okres hiperinflacji niespotykane w czasie pokoju. Inflacja podkreśla banków. Niektórzy twierdzą, że stopa inflacji wzrosła z powodu dewaluacji waluty nie towarzyszyło zmniejszenie deficytu budżetowego. Hiperinflacja powoduje stopy procentowe wzrosną, podczas gdy wartość zabezpieczenia spadnie, w wyniku niedopasowania aktywów i pasywów. Zwiększa się również należności zagrożonych, jak coraz więcej osób nie usług kredytów. W efekcie, do 2001 r. większość banków przyjęła strategię konserwatywną kredytów e. g. z całości zaliczki dla sektora bankowego jest tylko 21. 7% z całości aktywów sektora w porównaniu do 31. 1% w roku poprzednim. Banki uciekają się do zmiennych dochodów pozaodsetkowych. Niektórzy zaczęli handlować na rynku równoległym walucie obcej, czasami zmowie z RBZ. W drugiej połowie 2003 r. odnotowano poważny niedobór środków pieniężnych. Ludzie przestali używać banków pośredniczących, ponieważ nie byli pewni, że w stanie dostęp do gotówki, gdy tylko potrzebowałem. To na zmniejszenie bazy depozytowej dla banków. Ze względu na krótki okres zapadalności bazy depozytowej, banki zazwyczaj nie są w stanie inwestować znaczne części swoich funduszy w perspektywie długoterminowej aktywów, a zatem były bardzo płynne do połowy 2003 roku. Jednak w 2003 roku, ze względu na zapotrzebowanie przez klientów w celu dopasowania zwraca się inflacji, większość rodzimych banków uciekają się do inwestycji spekulacyjnych, co dawało większe zyski. Te działalności spekulacyjnej, głównie na działalności innej niż podstawowa bankowych, pojechał wykładniczy wzrost w sektorze finansowym. Na przykład jeden bank miał swoją bazę aktywów wzrośnie z Z 200 miliardów dolarów (USD50 mln) do Z 800 miliardy dolarów (USD200 mln) w ciągu jednego roku. Jednak bankowcy twierdzą, że to, co gubernatora połączeń spekulacyjnych non-core biznes jest uważany za najlepsze praktyki w najbardziej zaawansowanych systemów bankowych na świecie. Twierdzą, że nie jest niczym niezwykłym dla banków do zajmowania pozycji kapitału własnego w niebankowych instytucji mają pożyczone pieniądze w celu ochrony ich inwestycji. Przykłady podano banków jak Nedbank (RSA) i JP Morgan (USA), które kontrolują ogromne inwestycje w nieruchomości w swoich portfelach. Bankierzy twierdzą zdecydowanie, że inwestycje te są czasami stosowane w celu zabezpieczenia przed inflacją. Instrukcja w nowym gubernatorem RBZ dla banków na relaks ich pozycji przez noc, i natychmiastowe wycofanie z dnia na dzień poparcie zakwaterowanie dla banków przez RBZ, stymulowane kryzysu, który doprowadził do znacznego niedopasowania aktywów i pasywów oraz kryzys płynności w przypadku większości banków . Ceny nieruchomości i Zimbabwe giełdzie załamał się jednocześnie, z powodu masowej sprzedaży przez banki, które próbują ukryć swoje stanowiska. Utraty wartości na rynku akcji oznacza utraty wartości zabezpieczenia, które większość banków miała w miejsce pożyczek, których zaawansowanych. W tym czasie Zimbabwe pozostał w kryzys zadłużenia, większość długów zagranicznych były albo nie-serwisowany lub pod-serwisu. Konsekwencji pogorszenie bilansu płatniczego (BOP) nacisku na rezerw walutowych i waluty przewartościowane. Wszystkich rząd długu krajowego wzrosła z Z 7 dolarów. 2000000000 (1990) do Z 2 $. 8000000000000 (2004). Ten wzrost długu krajowego pochodzi z wysokich deficytów budżetowych i zmniejszenie finansowania międzynarodowego. Społeczno-culturalDue na niestabilne gospodarki po 1990, populacja się dość telefonów z znacznej liczby specjalistów emigracji z powodów ekonomicznych. Internet i telewizja satelitarna stworzył świat prawdziwie globalną wioską. Klienci domagali się takiego samego poziomu jakości obsługi były one narażone na całym świecie. To sprawiło, że jakość usług zaletą różnicy. Nie było również zapotrzebowanie na banki inwestują w systemy technologiczne. Stale rosnące koszty prowadzenia działalności gospodarczej w warunkach hiperinflacji środowiska doprowadziły do ​​wzrostu bezrobocia i jednocześnie upadku realnego dochodu. W Zimbabwe Independent (2005: B14) tak gorąco przestrzegane, bezpośrednio w wyniku hiperinflacji środowisko „, że zastąpienie waluty jest na porządku dziennym, co oznacza, że ​​dolar Zimbabwe jest zrzeczenie się swoją funkcję jako środek przechowywania wartości jednostki rozliczeniowej i środka wymiany „do bardziej stabilnych walutach obcych. W tym okresie zamożnych miejscowych część społeczeństwa pojawiły się, co było gotówki bogatych, ale unikać banków protekcjonalnie. Wschodzących rynku równoległym w obcych dla gotówki w czasie kryzysu wzmocniona tej gotówki. Skutecznie, to zmniejszenie bazy klientów dla banków, podczas gdy coraz więcej banków przychodzili na rynek. Nie można było zatem agresywna konkurencja w rynku maleje. Społeczno-ekonomiczne koszty związane z hiperinflacją to: erozja parytetu siły nabywczej, wzrost niepewności w planowaniu i budżetowania, zmniejszenie dochodów do dyspozycji, działalności spekulacyjnej, że przekazywanie środków z działalności produkcyjnej, ciśnienie na krajowym kursu ze względu na wzrost zapotrzebowania na import i zwraca biednych na oszczędności. W tym okresie do zwiększenia dochodów był wzrost handlu krzyż granicy, jak również towarów pośrednictwa przez osoby, które importowane z Chin, Malezji i Dubaju. To faktycznie oznacza, że ​​importowane zamienniki produktów lokalnych nasilenie konkurencji, niekorzystnie wpływając na lokalny przemysł. Ponieważ coraz więcej banków weszła na rynek, który doznał poważnych drenażu mózgów z przyczyn ekonomicznych, stał się powodem, że wielu niedoświadczonych bankierów zostały rzucone na głęboką wodę. Na przykład założenia dyrektorów ENG Asset Management ma mniej niż pięć lat doświadczenia w sektorze usług finansowych i jeszcze ENG była najszybciej rozwijającą się instytucją finansową w 2003 roku. Przypuszcza się, że jego brak w grudniu 2003 r. było spowodowane młodzieńczym zapałem, chciwość i brak doświadczenia. Upadek ENG wpływ na niektóre instytucje finansowe, które były narażone na to finansowo, jak również wywołać lotu deponenta prowadząc do upadku niektórych rodzimych banków.